Ημερομηνία : 13 Νοέμ 2019, 13:18


Πρόσφατα Θέματα

Tελευταία άρθρα του blog


Δημιουργία νέου θέματος Απάντηση στο θέμα  [ 4 δημοσιεύσεις ] 
Συγγραφέας Μήνυμα
 Θέμα δημοσίευσης: Το δημοψήφισμα της ένωσης Κύπρου και Ελλάδας,οι ελληνικές κυβερνήσεις ,οι "σύμμαχοι" και το ξεπούλημα.
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 01 Απρ 2015, 19:01 
Διαχειριστές
Διαχειριστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 14 Απρ 2009, 19:21
Δημοσ.: 3841
Thanks:
Thanked:
time στο post
Του Βαλάντη Αθανασίου, ιστορικού



Το προσκήνιο


Μετά την κρίση του Μεσοπολέμου και την δικτατορική διακυβέρνηση των αποικιοκρατών,οι Βρετανοί επέτρεψαν την διεξαγωγή εκλογών για την ανάδειξη νέου αρχιεπισκόπου. Στις 20 Ιουνίου 1947 εκλέχθηκε ο διαλλακτικός Μητροπολίτης Πάφου Λεόντιος, ο οποίος απεβίωσε αιφνίδια μετά από ένα μήνα (26 Ιουλίου). Στις νέες εκλογές αναδείχθηκε αρχιεπίσκοπος ο
αδιάλλακτος ενωτικός Μητροπολίτης Κυρηνείας Μακάριος Μυριανθέας, γηραιός βετεράνος των
βαλκανικών πολέμων και ένας από τους μακροχρόνια εξορισθέντες των Οκτωβριανών.


Η κυπριακή κοινωνία εξαιτίας του Ελληνικού Εμφύλιου πολέμου βρισκόταν σε διχαστικό κλίμα ανάμεσα σε Δεξιούς και Αριστερούς. Η Εκκλησία και η Δεξιά είχαν ταχθεί διακηρυγμένα κατά του κομμουνισμού. Οι αποτυχίες του ΑΚΕΛ στη Διασκεπτική και στις περισσότερες απεργίες
που οργάνωσε, αλλά και η αλλαγή στάσης του, από την Αυτοκυβέρνηση-Ένωση, στην σκληρή ενωτική γραμμή της Δεξιάς του στέρησε τους Τουρκοκύπριους ψηφοφόρους και του κόστισε την πανωλεθρία στις δημοτικές εκλογές του 1949, οι οποίες έγιναν σε εμφυλιοπολεμικό κλίμα (2
νεκροί, 100 τραυματίες).


Με την ήττα του ΚΚΕ στον εμφύλιο το ΑΚΕΛ αναδιπλώθηκε και μπήκε σε φάση περισυλλογής, ενώ η Εκκλησία και η Δεξιά αναδιοργανώθηκε και στελεχώθηκε με νεαρά στελέχη,
τα οποία ανέλαβαν την διεξαγωγή του ενωτικού αγώνα.

Ήδη από το 1948 η Εκκλησία, το Κυπριακό
Εθνικό Κόμμα (ΚΕΚ) και οι δεξιές συντεχνίες και οργανώσεις ιδρύουν την ΣΕΚΑ (Συντονιστική
Επιτροπή Ενωτικού Αγώνα). Από τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο η Εκκλησία ίδρυσε το Γραφείο
Εθναρχίας Κύπρου για να συντονίσει τον Ενωτικό αγώνα «υπεράνω κομμάτων». Εξέχουσα και
δημοφιλής μορφή αναδεικνύεται ο νεαρός Μητροπολίτης Κιτίου (από το 1948) Μακάριος
Μούσκος.


Το ενωτικό δημοψήφισμα


Στις αρχές της δεκαετίας του ’50 το διεθνές σκηνικό είχε ξεκαθαρίσει. Είχαν σχηματιστεί τα
δύο μπλοκ που χώρισαν τον πλανήτη στα δύο, το δυτικό και καπιταλιστικό με ηγέτιδα την ΗΠΑ και
το ανατολικό και σοσιαλιστικό με ηγέτιδα την ΕΣΣΔ. Προηγουμένως, στις 24 Οκτωβρίου 1945 είχε
ιδρυθεί ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ), ο οποίος στον Καταστατικό Χάρτη του είχε
διακηρύξει ως αρχή του την αυτοδιάθεση των λαών1. Αυτή την διακήρυξη χρησιμοποίησαν πολλοί
αποικιοκρατούμενοι λαοί ως νομιμοποίηση του αγώνα τους για ελευθερία.


Ο στόχος παρέμενε η Ένωση, αλλά για να επιτευχθεί θα περνούσε από το στάδιο της αυτοδιάθεσης. Η αυτοδιάθεση στα νοητικά πλαίσια των Κυπρίων αντικατέστησε το παλαιότερο αίτημα της αυτοκυβέρνησης.

Στις 4 Αυγούστου 1949 κατέφθασε στο νησί ο σερ Άντριου Ράιτ, για χρόνια αποικιακός υπάλληλος στην Κύπρο, παντρεμένος με Ελληνίδα και γνώστης του Κυπριακού, ως νέος κυβερνήτης της Κύπρου. Μαζί του η Βρετανική κυβέρνηση ανακοίνωσε πως το ζήτημα της
δημιουργίας συντάγματος για το νησί ήταν ακόμα ανοιχτό. Όμως οι Ελληνοκύπριοι, Εκκλησία και
ΑΚΕΛ, οι οποίοι είχαν δει την φάρσα των Βρετανικών συνταγματικών προτάσεων του 1948, στις
οποίες η εκτελεστική εξουσία παρέμενε στα χέρια του Κυβερνήτη, δεν είχαν καμιά διάθεση να
συνδιαλλαγούν και απαιτούσαν την Ένωση.


Οι αποικιοκράτες, από την πλευρά τους, δεν χώριζαν
πλέον τους Κύπριους σε Χριστιανούς και Μουσουλμάνους, αλλά σε Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, καλλιεργώντας έμμεσα εθνική συνείδηση στους τελευταίους.



Στην Κυπριακή ηγεσία άρχισε να καλλιεργείται η ιδέα πως έπρεπε να πάψουν οι
διαβουλεύσεις που περιορίζονταν μεταξύ αυτών και της βρετανικής κυβέρνησης. Πίστευαν ότι
μόνο με μια διεθνή εκστρατεία πληροφόρησης για το Κυπριακό θα μπορούσε να επιτευχθεί η
ποθούμενη λύση.


Πρώτο το ΑΚΕΛ, στις 23 Νοεμβρίου 1949, κινητοποίησε τα δημοτικά συμβούλια της
Λάρνακας, της Αμμοχώστου, της Λεμεσού και της Μόρφου, στα οποία ασκούσε έντονη επιρροή,
ώστε εκείνα να ανακοινώσουν ότι θα έστελναν στον ΟΗΕ μνημόνιο κατά της βρετανικής κατοχής
και υπέρ της Ένωσης. Αυτό το μνημόνιο ήταν το πρώτο βήμα διεθνοποίησης του κυπριακού. Στη
συνέχεια ανακοίνωσε πως τον Δεκέμβριο θα οργάνωνε ενωτικές εκδηλώσεις σ’ όλο το νησί στις
οποίες θα συμπεριλαμβάνονταν και μαζική προσυπογραφή ψηφισμάτων υπέρ της Ένωσης.


Η Εκκλησία έσπευσε ν’ αναλάβει την πρωτοβουλία και με ενέργειες του Μητροπολίτη Κιτίου Μακάριου ανέλαβε με ανακοίνωση της 1ης Δεκεμβρίου 1949 την διεξαγωγή
δημοψηφίσματος. Το ΑΚΕΛ υπαναχώρησε και προέτρεψε τους ψηφοφόρους του να υποστηρίξουν
το δημοψήφισμα2, αν και δεν είχε κληθεί από την Δεξιά να συνεργαστεί. Η Εκκλησία δεν
αντέδρασε στην θέση του ΑΚΕΛ γιατί όσο πιο μαζικό ήταν το «Ναι» τόσο ισχυρό θα ήταν το αίτημα
του δημοψηφίσματος στη διεθνή κοινή γνώμη3.


Η διεξαγωγή

Στις 12 Δεκεμβρίου 1949 ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Β’ πρότεινε μέσω επιστολής στον Κυβερνήτη την διεξαγωγή του δημοψηφίσματος από τις αποικιακές αρχές. Ο κυβερνήτης απάντησε αρνητικά στις 17 του μήνα χωρίς, τονίζοντας πως σε καμιά περίπτωση δεν θα άλλαζε το
καθεστώς του νησιού. Ωστόσο, δεν απαγόρευσε την διεξαγωγή του, παρά το αίτημα της
Μουσουλμανικής κοινότητας να απαγορευτεί4.


Η Ελληνική κυβέρνηση εκείνη την περίοδο μόλις είχε βγει απ’ τον αιματηρό Εμφύλιοπόλεμο και βρισκόταν ολοκληρωτικά υπό την Αμερικανική και Βρετανική οικονομική και στρατιωτική εξάρτηση. Εξ αρχής στάθηκε αρνητική στο δημοψήφισμα. Ο Έλληνας υπουργός
Εξωτερικών Κωνσταντίνος Τσαλδάρης δήλωσε στην Βουλή στις 14 Δεκεμβρίου 1949 πως οι δημόσιες εκδηλώσεις για το Κυπριακό ήταν «ανεύθυνες».

Συνέχισε λέγοντας πως οι δηλώσεις
σχετικά με οποιονδήποτε λαό εκτός Ελλάδας ήταν παρέμβαση στα εσωτερικά τρίτης χώρας, η
οποία πάντα ενοχλούσε τους Έλληνες όταν γινόταν εις βάρος τους. Την επόμενη μέρα τόνισε σε
ανακοίνωση πως έπρεπε να διατηρηθεί η στενή συνεργασία Ελλάδας – Βρετανίας – ΗΠΑ. Από την
βοήθεια των συμμάχων ήταν εξαρτημένη «η ικανοποιητική λύση όλων των εθνικών
προβλημάτων»5



Το δημοψήφισμα δεν είχε ως αίτημα της χορήγηση του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης,
γιατί εκείνο εθεωρείτο δεδομένο από τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ. Το αίτημα ήταν η Ένωση
της Ελλάδας, αίτημα το οποίο απέρρεε από την αυτοδιάθεση. Η απόρριψη του αιτήματος της
διεξαγωγής του δημοψηφίσματος από τους Βρετανούς ήταν το επιχείρημα που δικαιολόγησε η
Εκκλησία για την διεξαγωγή του δημοψηφίσματος από την ίδια.


Το δημοψήφισμα διεξάχθηκε σε δύο γύρους, την Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 1950 και την
αμέσως επόμενη Κυριακή, 22 Ιανουαρίου. Έγινε με φανερή ψηφοφορία σ’ όλες τις εκκλησίες της
Κύπρου. Δικαίωμα ψήφου είχαν οι άνδρες και οι γυναίκες, οι οποίες ψήφιζαν για πρώτη φορά,
άνω των δεκαοκτώ ετών. Στη μέση των εκκλησιών υπήρχαν δύο έγγραφα. Το πρώτο ανέγραφε
«Αξιούμεν την ένωσιν της Κύπρου με την Ελλάδα». Το δεύτερο έγραφε: «Ενιστάμεθα εις την
ένωσιν της Κύπρου με την Ελλάδα». Όσοι προσήλθαν υπέγραφαν το έγγραφο τέσσερις φορές.

Εικόνα


Η προσέλευση ήταν αθρόα. Υπολογίζεται πως κατά την πρώτη μέρα προσήλθε για να
υπογράψει το 90% του πληθυσμού. Πολλοί μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού έστελναν τηλεγραφήματα
για να καταχωρηθεί και το δικό τους όνομα στο δημοψήφισμα. Οι αποικιακές αρχές αποθάρρυναν
τον πληθυσμό να ψηφίζει, υπενθυμίζοντάς τους πως για την Βρετανία δεν υπήρχε θέμα αλλαγής
του καθεστώτος. Στους δε δημόσιους υπάλληλους είχαν απαγορεύσει ρητά να ψηφίσουν, όμως οι
περισσότεροι δεν υπάκουσαν την διαταγή της κυβέρνησης.

Εικόνα

Ένα απόσπασμα του τύπου της εποχής περιγράφει την ατμόσφαιρα των ημερών.
«Αι εκκλησίαι, όπου υπογράφονται τα δελτία δημοψηφίσματος κατέστησαν προσκύνημα
του λαού. Πρώτος υπέγραψεν ο αρχιεπίσκοπος και Εθνάρχης Κύπρου ποιήσας τρις το σημείον του
σταυρού. Πολλοί υπογράφουν γονυπετείς (…) Η διεξαγωγή του δημοψηφίσματος ήτο άψογος από
πάσης απόψεως, το δε μοναδικόν μειονέκτημα του ήτο ότι δεν ήτο μυστικόν. Έκαστος ψηφοφόρος
εξ αμφοτέρων των φύλων ηλικίας άνω των 18 ετών υπογράφει το εις τετραπλούν έγγραφον το
φέρον την φράσιν “Θέλομεν την Ένωσιν”. Εκ των τεσσάρων αντιγράφων, ανά εν θα σταλή εις την
βρετανικήν κυβέρνησιν, την κυβέρνησιν της Κύπρου και τα Ηνωμένα Έθνη, ενώ το τέταρτον θα
διαφυλαχθεί εις τα αρχεία της Εθναρχίας. (…) η Δευτέρα αίτησις, η φέρουσα την φράσιν
“Αντιτιθέμεθα εις την Ένωσιν”, έκειτο εγκαταλελειμμένη και παραμελημένη εις τα τραπέζας των
εκκλησιών, δεδομένου ότι ουδείς ευρίσκετο διατεθειμένος να την υπογράψη. (…) Εις συγγενείς ή
φίλους επετρέπετο να υπογράψουν δι’ εκείνους οι οποίοι ήσαν αγράμματοι, όταν δε περιήλθον
τας εκκλησίας διεπίστωστα ότι πολλαί νέαι υπέγραφον διά λογαριασμόν των αγράμματων γονέων
των. Παρετηρήθη προς τούτοις ότι αι γυναίκαι αι οποίαι διά πρώτην φοράν ψηφίζουν εις την
Κύπρον, έσπευδον περισσότερον αθρόως από τους άνδρας να υπογράψουν, μία δε από αυτάς με
επλησίασεν και μου είπε: “Θέλομεν την ελευθερία μας και όχι δικτατορίαν”6.



Τα αποτελέσματα, που ανακοινώθηκαν με εγκύκλιο της Εθναρχίας στις 27 Ιανουαρίου 1950
ήταν συντριπτικά. Από τους 224.747 έχοντες δικαίωμα ψήφου ψήφισαν οι 215.108, ήτοι ποσοστό
95,71%. Απ’ αυτούς οι 215.103 τάχθηκαν υπέρ της Ένωσης. Επίσης, μαζί με τους Ελληνοκύπριους,
ψήφισαν υπέρ της Ένωσης και Αρμένιοι, καθώς και μερικοί Τουρκοκύπριοι.


Οι διεθνείς πρεσβείες



Η πρεσβεία της Εθναρχίας έλαβε αποθεωτική και συγκινητική υποδοχή στην Αθήνα, στις 20
Μαΐου. Πλήθος κόσμου βγήκε στους δρόμους και ο άνθρωποι κάθε κοινωνικής τάξης και
ιδεολογίας υποστήριξαν με θέρμη το αίτημα των Κυπρίων. Ήταν η πρώτη φορά που η Ένωση έγινε
το πρώτο θέμα στην Ελλαδική κοινή γνώμη. Ο τύπος που υποστήριζε την κυβέρνηση («Έθνος»,
«Ελευθερία», «Εμπρός») έγραψε καλά λόγια και προέβαλε την υπόθεση, αλλά με συγκρατημένο
ύφος. Όμως ο πρωθυπουργός Νικόλαος Πλαστήρας δεν δέχτηκε την πρεσβεία, ούτε την παραλαβή
των τόμων για να μην εκτραχυνθούν οι σχέσεις της χώρας με την Βρετανία. Ο βασιλιάς Παύλος και
τα υπόλοιπα πολιτικά πρόσωπα υποδέχθηκαν και συνομίλησαν με την πρεσβεία ανεπίσημα.
Τελικά η ελληνική κυβέρνηση πρότεινε όπως παραδοθούν οι τόμοι στην Βουλή των Ελλήνων. Τους
παρέλαβε, πάλι ανεπίσημα, ο πρόεδρος της Βουλής Δημήτρης Γόντικας, ο οποίος τους φύλαξε
στην βιβλιοθήκη του σώματος.




Στην Βρετανία, όπως ήταν αναμενόμενο, η πρεσβεία βρήκε κλειστές πόρτες και δεν την υποδέχτηκε ούτε ένας επίσημος παράγοντας. Συνομίλησαν ωστόσο με κάποιους βουλευτές καιβρετανικά ΜΜΕ.

Στις 26 Σεπτεμβρίου 1950 η αντιπροσωπεία έφτασε στον Νέα Υόρκη και παρέδωσε τον τρίτο τόμο στον ΟΗΕ. Εκεί, με ενέργειες της Ομογένειας και του Αρχιεπίσκοπου
Αμερικής έγινε συνάντηση με Αμερικανό αξιωματούχο του Υπουργείου Εξωτερικών, ενώ πραγματοποιήθηκαν και περιοδείες σε πόλεις των ΗΠΑ, όπου προβλήθηκε το Κυπριακό πρόβλημα. Οι ΗΠΑ ενδιαφέρονταν για την Κύπρο, όπως δείχνουν οι λεπτομερείς αναφορές του
προξενείου των ΗΠΑ στην Λευκωσία8. Η δε υποδοχή της κυπριακής πρεσβείας από επίσημο εκπρόσωπο της Αμερικανικής κυβέρνησης αποτελούσε έμμεση αμφισβήτηση της στείρας βρετανικής ακαμψίας.



Η πρεσβεία του ΑΚΕΛ δεν είχε καλύτερη τύχη. Η ελληνική και η αμερικανική κυβέρνηση δεν τους παραχώρησε θεώρηση εισόδου στην χώρα. Στην Βρετανία δεν έγιναν δεκτοί από το υπουργείο αποικιών και συνομίλησαν με βουλευτές του Εργατικού Κόμματος και στελέχη του
Κομμουνιστικού Κόμματος Αγγλίας. Ακολούθως μετέβησαν στο Παρίσι όπου συναντήθηκαν με τον
Έλληνα πρωθυπουργό Πλαστήρα που βρισκόταν εκεί. Στην γαλλική πρωτεύουσα η πρεσβεία πρότεινε στον πρωθυπουργό την εγγραφή του θέματος στον ΟΗΕ αλλά ο Πλαστήρας διαφώνησε, υποστηρίζοντας την λύση του προβλήματος στα πλαίσια των ελληνοβρετανικών σχέσεων.


Στη συνέχεια η πρεσβεία κατευθύνθηκε σε χώρες του ανατολικού μπλοκ, στη Τσεχοσλοβακία, την
Ρουμανία, την Ουγγαρία και την Πολωνία, με πενιχρά αποτελέσματα. Τα στελέχη της Κυπριακής
Αριστεράς δεν μπόρεσαν να μεταβούν ούτε στη Μόσχα γιατί η ΕΣΣΔ τους αρνήθηκε την είσοδο.






Βιβλιογραφία

Νίκου Χριστοδουλίδη, Το ενωτικό δημοψήφισμα στην Κύπρο, Καθημερινή 2-9-2012

Άντρος Παυλίδης, Ιστορία της Νήσου Κύπρου - Τόμος Δ’ - Από το 1571 ως το 1964,
Φιλόκυπρος, Λευκωσία 1993

Ιστορία της Κύπρου, Τόμος Γ’ – Αγγλοκρατία (1878-1959), Οδύσσεια, 2010

Ιστορία της Κύπρου, Μεσαιωνική – Νεότερη, Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού –
Διεύθυνση Μέσης Εκπαίδευσης, Υπηρεσία Ανάπτυξης Προγραμμάτων, Λευκωσία 2003

Ιστορία των Ελλήνων, Τόμος ΙΕ’, Κύπρος, Εκδόσεις Δομή



www.imconstantias.org.cy

_________________
''...δεν είναι η πάλη ημών εναντίον εις αίμα και σάρκα, αλλ' εναντίον εις τας αρχάς, εναντίον εις τας εξουσίας, εναντίον εις τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, εναντίον εις τα πνεύματα της πονηρίας εν τοις επουρανίοις''\n


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  

pros

 Θέμα δημοσίευσης: Re: Το δημοψήφισμα της ένωσης Κύπρου και Ελλάδας,οι ελληνικές κυβερνήσεις ,οι "σύμμαχοι" και το ξεπούλημα.
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 06 Απρ 2015, 20:06 
Διαχειριστές
Διαχειριστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 14 Απρ 2009, 19:21
Δημοσ.: 3841
Thanks:
Thanked:
time στο post
Η Ιστορική διαφωνία Παπάγου-Μαρκεζίνη για το Κυπριακό και μια κυνική Αγγλική ομολογία

Εικόνα


Όταν το 1952 ο Ελληνικός Συναγερμός κατέκτησε την εξουσία με αρχηγό και Πρωθυπουργό τον Αλέξανδρο Παπάγο, ήταν πανθομολογούμενο πως το σημαντικότερο στέλεχος και ο πιθανότερος διάδοχος του στην αρχηγεία ήταν ο Σπύρος Μαρκεζίνης. Ο Μαρκεζίνης υπήρξε ο αρχιτέκτων της καθόδου του Παπάγου στην πολιτική σκηνή και ο συνδετικός κρίκος με το Παλάτι και τον Βασιλιά Παύλο. Ήταν αυτός που είχε σηκώσει μεγάλο βάρος στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις του 1951 και του 1952.



Οι ικανότητες του Μαρκεζίνη ήταν αδιαμφισβήτητες. Ως υπουργός Συντονισμού με μεγάλες Κυβερνητικές αρμοδιότητες, προέβη στην επαναστατική κίνηση της επιθετικής υποτίμησης της δραχμής έναντι του δολαρίου, πετυχαίνοντας έτσι σταδιακά σημαντική ανάκαμψη σε όλους τους οικονομικούς δείκτες της Χώρας. Ο Μαρκεζίνης ουσιαστικά ήταν ο εγκέφαλος του "Ελληνικού Συναγερμού" με ευρύτερες αρμοδιότητες συντονισμού όλων των υπουργείων της εποχής.

Ουσιαστικά ο Μαρκεζίνης βρισκόταν σε ανοιχτή επαφή με τον Βρετανικό παράγοντα με τον οποίο διατηρούσε άριστες σχέσεις. Ο Μαρκεζίνης θαύμαζε την Βρετανία και την διπλωματία της, ενώ είχε ανοιχτή γραμμή με τον πρέσβη της Αγγλίας στην Ελλάδα Πηκ. Ο Παπάγος είχε αποφασίσει να ανακινήσει το "Κυπριακό" ζήτημα αξιώνοντας την Ένωση του νησιού με την Ελλάδα. Στις 28 Αυγούστου 1953 ο Παπάγος είχε συναντήσει τον Άγγλο Πρωθυπουργό Ήντεν στην Αθήνα, για να του θέσει το ζήτημα της Κύπρου, αλλά η συζήτηση εκτραχύνθηκε από τις πρώτες στιγμές, με τον Ήντεν να προσβάλλει χυδαία τον Έλληνα Πρωθυπουργό αρνούμενος να συζητήσει το παραμικρό. H συνάντηση τελείωσε με τον Παπάγο να αποχωρεί χωρίς να χαιρετίσει, σε ένα πρωτοφανές διπλωματικό επεισόδιο την εποχή εκείνη.

Η επόμενη κίνηση του Παπάγου ήταν να ενημερώσει την Βρετανική Κυβέρνηση για τις Ελληνικές θέσεις για την Κύπρο και στις 16 Ιουνίου 1953, έδωσε οδηγίες στον αντιπρόσωπο στον ΟΗΕ Χρήστο Ξανθόπουλο-Παλαμά να προβεί σε προσφυγή για το Κυπριακό. Ταυτόχρονα ο Παπάγος μυστικά έδινε την έγκριση του στον Κυπριακής καταγωγής Γεώργιο Γρίβα για να ξεκινήσει τις εργασίες για την οργάνωση αντιστασιακού κινήματος στην Κύπρο, που θα γινόταν γνωστό μετέπειτα με την ονομασία Ε.Ο.Κ.Α.

Ο Μαρκεζίνης θεωρούσε την ακολουθούμενη πολιτική καταστροφική. Πίστευε πως η Ελλάδα δεν έπρεπε να στραφεί κατά της Αγγλίας, καθώς μια τέτοια αντιπαράθεση θα έβλαπτε τόσο την ίδια όσο και το Κυπριακό ζήτημα εν γένει. Ο Μαρκεζίνης προσπάθησε επίμονα να αλλάξει γνώμη στον Παπάγο ζητώντας μάλιστα να του ανατεθεί το υπουργείο εξωτερικών που ως τότε είχε ο Στέφανος Στεφανόπουλος. Ο Παπάγος αρνήθηκε την μεταπήδηση αυτή γνωρίζοντας τις θέσεις του Μαρκεζίνη και όντας αποφασισμένος να προχωρήσει υπέρ της Ένωσης χειριζόμενος προσωπικά την υπόθεση. Το αδιέξοδο αυτό οδήγησε τον Μαρκεζίνη στην παραίτηση από το υπουργείο Συντονισμού τον Απρίλιο του 1954 και στην τελική αποχώρηση του από τον Συναγερμό λίγο αργότερα , για να ιδρύσει νέο κόμμα.

Οι Βρετανοί παρακολουθούσαν με ενδιαφέρον τις ενδοκυβερνητικές διενέξεις ελπίζοντας στην επικράτηση των απόψεων του Μαρκεζίνη.

Ταυτόχρονα ο Άγγλος πρεσβης Πηκ προειδοποιούσε τον Μαρκεζίνη: "Αν τα δημοψηφίσματα, οι διαδηλώσεις και οι παντός είδους εκδηλώσεις του Μακαρίου η οποιουδήποτε άλλου εξελιχθούν σε πολεμικές αναταραχές, οι Άγγλοι θα βρεθούν σε δύσκολη θέση. Ο μόνος αντιπερισπασμός θα ήταν η ανακίνηση του Μακεδονικού. Επειδή όμως τόσο μοχθήσαμε για να αποσπάσουμε τον Τίτο από τον Στάλιν, μας ενδιαφέρει να τον συνδέσουμε με την Ελλάδα ως σύμμαχο και φίλο. Έτσι δεν μένει παρά να προκαλέσουμε το ενδιαφέρον των Τούρκων, οι οποίοι από τον περασμένο αιώνα έχουν παραιτηθεί από κάθε διεκδίκηση επί της Κύπρου...."

Οι Έλληνες δεν έλαβαν υπ΄όψιν τους τις σαφείς αυτές προειδοποιήσεις για τις Αγγλικές διαθέσεις και έλαβαν μέρος λίγα χρόνια μετά σε τριμερή συνδιάσκεψη στο Λονδίνο στις 29 Αυγούστου 1955 με συμμετοχή της Τουρκίας ως ενδιαφερόμενο μέλος. Η συνάντηση αυτή ήταν σκηνοθετημένη παγίδα των Άγγλων, απομακρύνοντας την πιθανότητα για άμεση ΕΝΩΣΗ με την Ελλάδα......

Ι. Β. Δ.

Πηγές

Γεωργίου Λεονταρίτη, "Επειχήριση Ανατροπή Παπάγου", εκδόσεις Μέτρον

Ευάνθης Χατζηβασιλείου, Στα σύνορα των 2 κόσμων "η Ελλάδα και ο ψυχρός πόλεμος 1952-1967", εκδόσεις Πατάκη


http://www.istorikathemata.com/2010/06/ ... _1750.html

_________________
''...δεν είναι η πάλη ημών εναντίον εις αίμα και σάρκα, αλλ' εναντίον εις τας αρχάς, εναντίον εις τας εξουσίας, εναντίον εις τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, εναντίον εις τα πνεύματα της πονηρίας εν τοις επουρανίοις''\n


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Το δημοψήφισμα της ένωσης Κύπρου και Ελλάδας,οι ελληνικές κυβερνήσεις ,οι "σύμμαχοι" και το ξεπούλημα.
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 22 Απρ 2015, 10:52 
Φιλουμενάτος
Φιλουμενάτος
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 04 Νοέμ 2014, 10:52
Δημοσ.: 758
Thanks:
Thanked:
time στο post
περιμένατε κάτι καλύτερο δεν νομιζώ


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Το δημοψήφισμα της ένωσης Κύπρου και Ελλάδας,οι ελληνικές κυβερνήσεις ,οι "σύμμαχοι" και το ξεπούλημα.
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 23 Απρ 2015, 20:34 
Διαχειριστές
Διαχειριστές
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 14 Απρ 2009, 19:21
Δημοσ.: 3841
Thanks:
Thanked:
time στο post
H δολοφονία (;) Παπάγου & το ξεπούληµα της Κύπρου


Στις 4 Οκτωβρίου του 1955 ο στρατάρχης Αλέξανδρος Παπάγος απεβίωσε. Ο θάνατός του συνέπεσε,
όχι τυχαία, µε την έναρξη του αγώνα της ΕΟΚΑ για την Ένωση της Κύπρου µε τη µητέρα πατρίδα και
άνοιξε το δρόµο για την άνοδο των «ρεαλιστών» στο τιµόνι της χώρας, οι οποίοι δεν δίστασαν να ξε-
πουλήσουν τον κυπριακό αγώνα, υπακούοντας στις εντολές ξένων κέντρων εξουσίας, µε αντάλλαγµα
τον πρωθυπουργικό θώκο.




Ο στρατάρχης Αλέξανδρος Παπάγος απεβίωσε
στις 23.30 της 4ης Οκτωβρίου του 1955, ύ-
στερα από «ακατάσχετη αιµορραγία» που υ-
πέστη στις 22.30. Ο Παπάγος ασθένησε τον
∆εκέµβριο του 1954, όταν δηλαδή ο Μακά-
ριος έθετε το Κυπριακό στην ολοµέλεια των Ηνωµένων
Εθνών, στη Νέα Υόρκη! Ο Παπάγος τελικά έφυγε από
καρδιακή ανεπάρκεια (!) σύµφωνα µε το επίσηµο ανα-
κοινωθέν του γιατρού και βουλευτή Μεσσηνίας Νικό-
λαου Μπόµπολα (!) που τον εξέτασε. Ο συγγενής του
Νικόλαου, ο γνωστός Γιώργος Μπόµπολας, το 1954 κέρ-
δισε το πρώτο του συµβόλαιο για την εκτέλεση δηµοσί-
ου έργου, όταν υπουργός ∆ηµοσίων Έργων ήταν ο Κ.
Καραµανλής!





Ο θάνατος Παπάγου & η άνοδος Καραµανλή



Οι ελληνικές κυβερνήσεις πριν από τον Παπάγο δεν
αποτόλµησαν να διεκδικήσουν την Κύπρο. Μόνο το
1941 ο τότε βασιλιάς Γεώργιος είχε ζητήσει από τους
Βρετανούς την παραχώρηση της Κύπρου, αλλά χωρίς α-
ποτέλεσµα.



Η κυβέρνηση Πλαστήρα επίσης δεν ανακί-
νησε το Κυπριακό, υποκύπτοντας στις πιέσεις που της
ασκήθηκαν. Στην Ελλάδα οι εκλογές της 16ης Νοεµβρί-
ου του 1952 έφεραν στην εξουσία τον Ελληνικό Συνα-
γερµό του Παπάγου, ο οποίος πέτυχε µεγάλη νίκη, και
χάρη στο εκλογικό σύστηµα έλαβε 240 έδρες στη Βου-
λή.



Ο Παπάγος όµως διέπραξε ένα µοιραίο για τα ζωή
του λάθος. Αντίθετα µε τους προκατόχους του, όχι µό-
νο στήριξε τους Κυπρίους αλλά ουσιαστικά ενίσχυσε και
την απόφασή τους για ένοπλο αγώνα από την ΕΟΚΑ, α-
φού πρώτα (22 ∆εκεµβρίου 1952) επιχείρησε να συν-
διαλεχθεί µε τους Βρετανούς χωρίς επιτυχία. Έφερε µά-
λιστα το Κυπριακό στον ΟΗΕ (16 Σεπτεµβρίου 1954). Η
κίνησή του αυτή φυσικά τον έφερε σε σύγκρουση µε
τους Βρετανούς και τους Αµερικανούς.




Την 1η Απριλίου του 1955 η ΕΟΚΑ άρχισε τον αγώνα
µε µια σειρά βοµβιστικών επιθέσεων κατά βρετανικών
στόχων. Με έκπληξη όµως ο Γρίβας άκουσε, το ίδιο βρά-
δυ, από το ελληνικό –κρατικό τότε– ραδιόφωνο να κά-
νει λόγο για «τροµοκρατικές επιθέσεις» στην Κύπρο!



Ο Γρίβας σε επιστολή του προς τον Μακάριο ανέφερε: «Εί-
µαι υποχρεωµένος να επανέλθω επί του ζητήµατος του
περιεχοµένου των εκποµπών της “Φωνής της Πατρίδος”
(σ.σ. εκποµπή του ραδιοφωνικού σταθµού Αθηνών). Η
σηµερινή εκποµπή ήτο χειροτέρα της χθες. Έφθασε µά-
λιστα στο σηµείο να είπη ότι η Ελευθερία δεν αποκτάται
µε τροµοκρατίαν, όπως ο Γκάντι δεν επέτυχε την απε-
λευθέρωσιν των Ινδιών µε τοιαύτα µέσα. Οι παρακολου-
θήσαντες µετ’ εµού έµειναν απολιθωµένοι και διηρωτώ-
ντο εάν έπρεπε να συνεχίσουν τον αγώνα»!


Εξάλλου οι «σύµµαχοί» µας θυµήθηκαν το από τότε α-
ντίπαλο δέος, την Τουρκία. Στις 6 Σεπτεµβρίου του 1955
ο τουρκικός όχλος εξαπέλυσε ένα άνευ προηγουµένου
πογκρόµ κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης. Η
Ελλάδα δεν αντέδρασε, αφού ο Παπάγος αιφνιδίως αρ-
ρώστησε και στις 4 Οκτωβρίου του 1955 πέθανε. Αναφέ-
ρει ο Ριζοσπάστης: «Την 4 Οκτώβρη 1955 ο Παπάγος πέ-
θανε. Για τις συνθήκες του θανάτου του γράφτηκαν πολλά.
∆ιατυπώθηκαν στον Τύπο και υποθέσεις, ότι ίσως να δο-
λοφονήθηκε από τους Εγγλέζους, λόγω διαφωνιών του ως
προς την πολιτική της Μ. Βρετανίας στο Κυπριακό. Ο Πα-
πάγος είχε ταχθεί υπέρ της προσφυγής στον ΟΗΕ για την
Κύπρο, την οποία πραγµατοποίησε, γεγονός που έβρισκε
αντίθετη τη Μ. Βρετανία. Ωστόσο, συγκεκριµένα στοιχεία
δεν είδαν το φως της δηµοσιότητας».



Οι σχέσεις Παπάγου-
Βρετανών ήταν τεταµένες από το 1941 και, όπως και ο
Μεταξάς, ο στρατάρχης κατάφερε να γίνει πολύ ενοχλη-
τικός στη Βρετανία, που ακόµα τότε επιχειρούσε να εµ-
φανιστεί ως µεγάλη δύναµη στη Μεσόγειο –επιχειρώντας
το 1956 και την επίθεση στο Σουέζ.


Το Μνηµόνιο του ξεπουλήµατος


Ο θάνατος του Παπάγου, την ώρα ακριβώς που αγώνας
της ΕΟΚΑ ξεκινούσε και η Ελλάδα έπρεπε να τον στηρί-
ξει στα διεθνή φόρουµ, είχε σοβαρές επιπτώσεις στο µέ-
γιστο αυτό εθνικό θέµα. Σε πολιτικό επίσης επίπεδο, έκ-
πληξη προκάλεσε η επιλογή του βασιλιά Παύλου να δώ-
σει εντολή σχηµατισµού κυβέρνησης όχι στους αντι-
προέδρους της κυβέρνησης –Στ. Στεφανόπουλο και Π.
Κανελλόπουλο– αλλά σε έναν δεύτερης σειράς στέλεχος
της κυβέρνησης, τον υπουργό ∆ηµοσίων Έργων Κων-
σταντίνο Καραµανλή, έναν άσηµο δικηγόρο από την Α΄
Σερρών, µε µηδενική αντιστασιακή δράση στην Κατοχή,
ο οποίος επικαλούµενος πρόβληµα βαρηκοΐας δεν είχε
πολεµήσει ούτε το 1940-1941.




Οι Βρετανοί είχαν προηγουµένως πλησιάσει τον Στε-
φανόπουλο, επιχειρώντας να εκβιάσουν µια ευνοϊκή για
αυτούς στάση του στο Κυπριακό, µετά το θάνατο του Πα-
πάγου. Αυτό συνέβη στις 5 Σεπτεµβρίου του 1955. Οι
Βρετανοί προφανώς γνώριζαν ότι ο Παπάγος δεν θα
ζούσε πολύ ακόµα!



http://www.defence-point.gr/news/media/ ... APAGOS.pdf.

_________________
''...δεν είναι η πάλη ημών εναντίον εις αίμα και σάρκα, αλλ' εναντίον εις τας αρχάς, εναντίον εις τας εξουσίας, εναντίον εις τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, εναντίον εις τα πνεύματα της πονηρίας εν τοις επουρανίοις''\n


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
Τελευταίες δημοσιεύσεις:  Ταξινόμηση κατά  
Δημιουργία νέου θέματος Απάντηση στο θέμα  [ 4 δημοσιεύσεις ] 

Παραπλήσια θέματα
Θυμάστε την "πτωχευμένη" Ισλανδία;
Δ. Συζήτηση: Ειδησεις απο τον υπόλοιπο κόσμο
Συγγραφέας: eyrinos
Απαντησεις: 2
Παιχνίδι: "Σώσε τον Παλαιοκώστα με ελικόπτερο"
Δ. Συζήτηση: H δική μας γωνιά!(μόνο ενεργά μέλη)
Συγγραφέας: Φιλούμενος
Απαντησεις: 3
A.Λοβέρδος: "150 εκατ. ευρώ το χρόνο για περίθαλψη λαθρομεταναστών"!
Δ. Συζήτηση: Ο εντός των πυλών ανθελληνισμός
Συγγραφέας: dominique
Απαντησεις: 4
"Black Swan" και το Χόλυγουντ διδάσκει σατανισμό.
Δ. Συζήτηση: Βιομηχανία υποταγής συνειδήσεων
Συγγραφέας: fogi
Απαντησεις: 3
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΣΕΝΑΡΙΑ ΤΗΣ "ΑΟΡΑΤΗΣ"
Δ. Συζήτηση: Νέα τάξη Πραγμάτων
Συγγραφέας: KostasL
Απαντησεις: 0


Μελη σε συνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης


Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε νέα θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντάτε σε θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επεξεργάζεστε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράφετε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επισυνάπτετε αρχεία σε αυτή τη Δ. Συζήτηση

Αναζήτηση για:
Μετάβαση σε:  
cron
Powered by phpBB © 2010-2011 phpBB Group.
Violaceous by: Matt
Ευχαριστούμε την ομάδα του phpbbgr.com
All rights reserved. Copyright © 2009-2017 filoumenos.com.

Μετάφραση Jorfan και phpBB2.gr