Ημερομηνία : 19 Νοέμ 2017, 20:50


Πρόσφατα Θέματα

Tελευταία άρθρα του blog


Δημιουργία νέου θέματος Απάντηση στο θέμα  [ 2 δημοσιεύσεις ] 
Συγγραφέας Μήνυμα
 Θέμα δημοσίευσης: Οι Κατάσκοποι του Βατικανού
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 06 Αύγ 2017, 10:43 
Αντινεοταξίτης
Αντινεοταξίτης
Άβαταρ μέλους
Κατάσταση:
Εγγραφη: 04 Νοέμ 2014, 10:52
Δημοσ.: 597
Thanks:
Thanked:
time στο post
CIA, NSA, KGB, Στάζι, ΜΙΤ, Μοσάντ, NKVD… Ονόματα μυστικών υπηρεσιών που έσπερναν -και σε κάποιες περιπτώσεις συνεχίζουν να το κάνουν- τον φόβο στους απανταχού αντιπάλους των κυβερνήσεων που υπηρετούσαν. Μεταξύ των υπηρεσιών πληροφοριών που κατά καιρούς έχουν καθορίσει τις τύχες εθνών, υπάρχουν κάποιες οι οποίες είναι πρακτικά άγνωστες: χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι μυστικές υπηρεσίες ενός εκ των αρχαιοτέρων πόλων ισχύος του κόσμου, του Βατικανού.

Οι υπηρεσίες πληροφοριών και οι κατάσκοποι, αν και τις περισσότερες φορές απέχουν πολύ από τις κινηματογραφικές εκδοχές τους, δεν έπαψαν ποτέ να αποτελούν τους «άρχοντες των σκιών» , ενορχηστρώνοντας ανόδους και πτώσεις κυβερνήσεων, εισβολές, «σκοτεινές» αγοραπωλησίες και πολλές άλλες δραστηριότητες οι οποίες διαμορφώνουν την εικόνα του κόσμου μας.

Ένας από τους σημαντικότερους ερευνητές πάνω στο συγκεκριμένο θέμα είναι ο Ντέιβιντ Αλβαρέζ, συγγραφέας των βιβλίων «Nothing Sacred: Nazi Espionage Against the Vatican, 1939-1945» και «Spies in the Vatican». Η έρευνα του Αλβαρέζ επικεντρώνεται στην περίοδο από τους Ναπολεόντειους Πολέμους μέχρι και τον Δεύτερο Παγκόσμιο και είναι βασισμένη σε αρχεία διπλωματικών υπηρεσιών και υπηρεσιών πληροφοριών από τη Βρετανία, τη Γαλλία, την Ισπανία, την Ιταλία, τις ΗΠΑ και φυσικά το Βατικανό.

Σε συνέντευξή του στο religioscope.info, ο Αλβαρέζ, καθηγητής του School of Liberal Arts του St Mary’s College της Καλιφόρνια, χαρακτηρίζει το 1870 και το τέλος της Παπικής Πολιτείας ως «έναρξη» των σύγχρονων υπηρεσιών πληροφοριών του Βατικανού. Μέχρι τότε, η συλλογή πληροφοριών για τη διαμόρφωση της πολιτικής της Παπικής Πολιτείας γινόταν με τα ίδια μέσα, τρόπους και μεθόδους που χρησιμοποιούνταν από τα υπόλοιπα κράτη- έθνη της Ευρώπης: πληροφοριοδότες, έλεγχος αλληλογραφίας, παρακολούθηση ατόμων ενδιαφέροντος, διείσδυση πρακτόρων σε αδελφότητες και γενικότερα σε δίκτυα ισχύος/επιρροής.

Από το Συμβούλιο της Βιέννης (1814-1815) και μετά, μέχρι το 1870, οι διαδικασίες συλλογής πληροφοριών συνέχισαν να είναι λίγο- πολύ αντίστοιχες αυτών που περιγράφηκαν παραπάνω. Ωστόσο, το τέλος της Παπικής Πολιτείας σήμανε την πτώση του «κρατικού» χαρακτήρα του Βατικανού, και κατ’ επέκτασιν των δυνατοτήτων συλλογής πληροφοριών του. Από εκεί που ο παπικός θρόνος αποτελούσε κάποτε έναν από τους πλέον καλά πληροφορημένους πόλους ισχύος του κόσμου (αντλώντας πληροφορίες από κάθε άκρη του γνωστού κόσμου, χάρη στην παρουσία των ιερέων του σε εκκλησίες και ιεραποστολές), η αποδυνάμωσή του ήταν αξιοσημείωτη, καθώς φάνηκε να στρέφεται σε πιο «πνευματικά» παρά «πολιτικά» θέματα. Παρόλα αυτά, το Βατικανό συνέχισε να διαθέτει τις πηγές του, μεταξύ των οποίων χαρακτηριστική θέση, λόγω της φήμης τους πάνω σε θέματα «ανορθόδοξων επιχειρήσεων» κατέχουν οι Ιησουΐτες, που πάντοτε είχαν τη φήμη ότι ήταν ιδιαίτερα ικανοί σε θέματα συλλογής πληροφοριών, όπως και οι «Λευκοί Πατέρες» στην Αφρική.

Η «σοβιετική» εποχή

Το πλέον ενδιαφέρον κεφάλαιο στο θέμα των υπηρεσιών πληροφοριών του Βατικανού σχετίζεται άμεσα με τη Ρωσία ή πιο σωστά την ΕΣΣΔ και τις χώρες δορυφόρους της. Αν και το Βατικανό αποτελεί ίσως το μόνο κράτος στον κόσμο το οποίο αρνείται κατηγορηματικά πως διαθέτει κάποια εξειδικευμένη υπηρεσία πληροφοριών κατά καιρούς έχουν διαρρεύσει πληροφορίες για καθαρά «κατασκοπευτικές» επιχειρήσεις: σε μία από αυτές τις περιπτώσεις, θεωρείται πως πράκτορες του Βατικανού συνεργάστηκαν με τη CIA το 1982 για την υποστήριξη της «Αλληλεγγύης» του Λεχ Βαλέσα στην Πολωνία, μία επιχείρηση η οποία διήρκεσε μέχρι τα τέλη του ‘80. Επίσης, το 1995 δύο καθολικοί ιερείς απελάθηκαν από την Ουκρανία, κατηγορούμενοι για κατασκοπεία. Αξίζει επίσης να σημειωθεί το περιστατικό του μυστηριώδους θανάτου του Αλόις Έστερμαν, επικεφαλής της Ελβετικής Φρουράς το 1998. Ο Έστερμαν και η γυναίκα του δολοφονήθηκαν από ένα μέλος της Φρουράς, τον Κέντρικ Τορνέι, ο οποίος αυτοκτόνησε αργότερα. Για τον Έστερμαν έχει ειπωθεί ότι ήταν στέλεχος της Στάζι από το 1979, καθώς και ότι στην πραγματικότητα δολοφονήθηκε από εκτελεστή που ακολουθούσε εντολές του Παπικού Θρόνου, καθώς γνώριζε πληροφορίες σχετικά με παράνομες εμπορικές δραστηριότητες του Βατικανού. Στο βιβλίο «Poteri forti» του Φερούτσιο Πινότι, αναφέρεται πως ο Έστερμαν είχε ταξιδέψει επανειλημμένα το 1981 στην Πολωνία για να συντονίσει την παραλαβή αγνώστων υλικών από την αντικομμουνιστική οργάνωση «Αλληλεγγύη». Επίσης, ο Έστερμαν είχε συνδεθεί με ένα επικίνδυνο παιχνίδι εξουσίας μεταξύ της οργάνωσης Opus Dei και μασονικών στοιχείων εντός της ιεραρχίας του Βατικανού, που επεδίωκαν τον έλεγχο της Ελβετικής Φρουράς.

Ορισμένες ρωσικές πηγές εκτιμούν ότι η ισχύς των «κατασκόπων» του Βατικανού είναι πολύ μεγαλύτερη από ό,τι οι περισσότεροι νομίζουν: σε συνέντευξή του στον Αντρέι Σολντάτοφ (εφημερίδα «Version»), στέλεχος της FSB (της σημερινής αντικατασκοπείας της Ρωσίας) υπενθυμίζει πως η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης ξεκίνησε από την Ουκρανία- και επισημαίνει πως το Βατικανό έπαιξε ρόλο στη δημιουργία της εθνικιστικής οργάνωσης UNA-UNSO και συνέχισε να εμπλέκεται στην Τσετσενία. Επίσης, κατά τον Μπόρις Λαμπούσοφ, του γραφείου τύπου του SVR (η ρώσικη υπηρεσία πληροφοριών), μπορεί να μην υπάρχει κάποια συγκεκριμένη δομή/οργάνωση στο Βατικανό που να ασχολείται με επιχειρήσεις συλλογής πληροφοριών, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι η παπική κυβέρνηση δεν είναι καλά πληροφορημένη για τα όσα συμβαίνουν στον κόσμο.

Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, έλαβαν χώρα πολλά περιστατικά συλλήψεων καθολικών κληρικών σε όλη την Ευρώπη: το 1948 στην Ουγγαρία ο καρδινάλιος Μίντστσεντ συνελήφθη για κατασκοπεία, όπως και ο επίσκοπος Σούμπερτ το 1951 στη Ρουμανία. Το 1952, ο επίσκοπος Μποσίλκοφ στη Βουλγαρία καταδικάστηκε σε θάνατο για τον ίδιο λόγο.

Στα απομνημονεύματα του Όλεγκ Τουμάνοφ, παλιού στελέχους της KGB, γίνεται αναφορά για τον εντοπισμό ενός μικροφίλμ το οποίο περιείχε πληροφορίες σχετικά με τις μυστικές υπηρεσίες του Βατικανού. Επίσης, γίνεται λόγος για το Russicum: υποτίθεται πως πρόκειται για μία άκρως απόρρητη υπηρεσία, που ιδρύθηκε το 1929 και στην οποία στελέχη του Βατικανού εκπαιδεύονταν για επιχειρήσεις στην ανατολική Ευρώπη, μαθαίνοντας τα πάντα για τις γλώσσες, κουλτούρες, πολιτικά κατεστημένα κτλ της ευρύτερης περιοχής, όντας έτοιμοι να αναλάβουν ανά πάσα στιγμή «επικίνδυνες αποστολές» . Το 1999 η ιταλική UAAR (Ένωση Άθεων και Αγνωστικιστών) επιβεβαίωσε πληροφορίες περί εκπαίδευσης πρακτόρων του Βατικανού αναφορικά με επιχειρήσεις εντός της Σοβιετικής Ένωσης, κάτι στο οποίο έχει αναφερθεί και ο Σμιντ- Ένμ

παουμ, Γερμανός ειδικός σε θέματα κατασκοπείας στο βιβλίο του «Intelligence Services of North America, Europe and Japan» .

Άξια λόγου είναι η υπόθεση του «Μοναστηρίου Μοντέστο» στο Μιλάνο, που ο Όλεγκ Τουμάνοφ είχε αναφέρει πως αποτελούσε ένα κέντρο συνάντησης πρακτόρων του Βατικανού στην ΕΣΣΔ και των «χειριστών» τους. Λόγος για το μοναστήρι γίνεται και στα απομνημονεύματα του Γιούρι Γκλάζοφ, που αυτομόλησε στη Δύση το 1972.

Σύμφωνα με τις ρωσικές πηγές, οι πράκτορες του Βατικανού δεν «γλιστρούν» στις χώρες όπου πρόκειται να επιχειρήσουν με μεθόδους Τζέημς Μποντ/Τζέησον Μπορν/Τζακ Μπάουερ κ.ο.κ: δεν πηδούν με αλεξίπτωτα και δεν περνούν τα σύνορα με πλαστά ονόματα. Τις περισσότερες φορές το μέσον είναι η παροχή φιλανθρωπίας και η ίδρυση ανάλογων οργανώσεων στις χώρες-στόχους. Σε τέτοιου είδους επιχειρήσεις εξέχουσα θέση κατέχει η αινιγματική φιγούρα του Ιησουΐτη Ερμπίνι, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την πολιτική του Βατικανού απέναντι στη Ρωσία κατά τη δεκαετία του 1920 και φέρεται ως ιδρυτής του προαναφερθέντος Russicum. Ο Ερμπίνι λέγεται πως ήταν και πίσω από την οργάνωση «Charity Central», η δραστηριότητα της οποίας πιστεύεται πως είναι υψηλής στρατηγικής σημασίας για το Βατικανό.

Η αμερικάνικη συνεργασία

Περαιτέρω μελέτη πάνω στις σχέσεις του Βατικανού με το θέμα της διεθνούς κατασκοπείας αποκαλύπτει στενές σχέσεις με τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες. Οι σχέσεις αυτές ξεκίνησαν κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν οι Αμερικανοί χρηματοδότησαν την ίδρυση της οργάνωσης Pro Deo, από τις τάξεις της οποίας λέγεται πως πέρασε και ο Τζούλιο Αντρεότι, πρωθυπουργός της Ιταλίας για πολλά χρόνια, τη δεκαετία του 70 αλλά και του 90.

Ως επιχειρήσεις στις οποίες συμμετείχαν από κοινού πράκτορες του Βατικανού και αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, ήταν τα γεγονότα στην Ουγγαρία το 1956 (με την αντικομμουνιστική επανάσταση), η άνοδος του Πινοσέτ στη Χιλή και η προαναφερθείσα υποστήριξη της «Αλληλεγγύης» στην Πολωνία. Κοινά πεδία ενδιαφέροντος αποτελούσαν η κατάσταση στις χώρες της ανατολικής Ευρώπης, της Κεντρικής Αμερικής και η Κίνα, καθώς και η άνοδος της τρομοκρατίας αλλά και η σοβιετική τεχνολογική πρόοδος.

Κοιτώντας στο μέλλον

Ποιος είναι ο ρόλος των υπηρεσιών συλλογής πληροφοριών του Βατικανού κατά τη σύγχρονη εποχή; Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, το ενδιαφέρον για την ανατολική Ευρώπη μειώθηκε και διαφοροποιήθηκε. Όπως και στις μυστικές υπηρεσίες όλων των χωρών του κόσμου, οι αλλαγές στη διεθνή γεωπολιτική σκακιέρα, καθώς και η πρόοδος της τεχνολογίας σημαίνουν πως το Βατικανό έχει αλλάξει ή αλλάζει τις μεθόδους πληροφόρησής του. Το σίγουρο είναι ότι Παπικός θρόνος έχει τη δυνατότητα αξιοποίησης μίας παραδοσιακά άριστα εκπαιδευμένης και καταρτισμένης διπλωματικής υπηρεσίας.

Το Βατικανό μπορεί ακόμα και σήμερα να διαψεύδει κατηγορηματικά τις φήμες περί εξειδικευμένης μυστικής υπηρεσίας, αλλά ας μην ξεχνάμε πως πρόκειται για έναν πόλο ισχύος που κατέχει τεράστια πείρα αιώνων πάνω στο «παιχνίδι» της γεωπολιτικής- ένας πολύ παλιός «παίκτης», που έχει τη δυνατότητα να κάνει σχέδια που εκτυλίσσονται σε βάθος χρόνου…

Who is Who: Ο Κώστας Μαυραγάνης είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας

Σημείωση: Το άρθρο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό “Φαινόμενα” του Ελεύθερου Τύπου.


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  

pros

 Θέμα δημοσίευσης: Re: Οι Κατάσκοποι του Βατικανού
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 16 Σεπ 2017, 08:17 
Σκεπτόμενος
Σκεπτόμενος
Κατάσταση:
Εγγραφη: 02 Νοέμ 2010, 18:36
Δημοσ.: 41
Thanks:
Thanked:
time στο post
Ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαῖος
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟΝ
τά χνάρια τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαιου
Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

Ετράφη με "εγωϊσμό, φιλαυτία και επανάσταση κατά του Θεανθρώπου Χριστού!

Ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαῖος, γεννήθηκε στήν Ἴμβρο, στίς 29 Φεβρουαρίου 1940. Τό κατά κόσμον ὄνομά του, ἦταν Δημήτριος. Ὁ Olivier Clément[1], περιγράφοντας τά παιδικά χρόνια του, γράφει: «Πολύ ἐνωρίς ὁ Δημήτριος ἔγινε δέσμιος τῆς μαγείας πού ἀσκεῖ ἡ Ὀρθοδοξία, τοῦ αὐστηροῦ καί οἰκείου κάλλους της τό ὁποῖο, διακριτικά, διαποτίζει ὁλόκληρη τήν ὕπαρξη»[2].
Αὐτή ἡ ἔκφραση τοῦ ὀρθοδόξου θεολόγου, τουλάχιστον, ξενίζει. Θά μποροῦσε ὅμως, νά ἐρμηνευτεῖ, λαμβάνοντας τήν ὀρθοδοξία αὐτή σάν ἕνα κατασκεύασμα, τό ὁποῖον «ὅμς εἶναι μόνον μία αὐταπάτη, μία συλλογή οὐτοπικῶν ἰδεῶν, αἱ ὁποῖαι ἀπατοῦν σάν μία μαγική πρᾶξις καί ἑλκύουν αὐτούς οἱ ὁποῖοι δέν γνωρίζουν ἤ περιφρονοῦν τήν Ὀρθοδο -ξίαν τῶν Ἁγίων Πατέρων»[3].
Τόν μικρό Δημήτριο, ἀνακάλυψε καί ἀνέλαβε ὁ Μητροπολίτης Μελίτων, στενός συν -εργάτης τοῦ Πατριάρχη Ἀθηναγόρα, ὅταν ἦταν Ἀρχιεπίσκοπος Ἴμβρου καί Τενέδου. Ὁ Μελίτων ἔγινε ὁ πνευματικός πατήρ τοῦ Δημητρίου καί βλέποντας «τήν πρώιμη νοημοσύ νη του», ἀνέλαβε τά ἔξοδα τῶν σπουδῶν του στήν Κωνσταντινούπολη. Ἡ φοίτηση συν -εχίστηκε στό γυμνάσιο τῆς Ἴμβρου καί κατόπιν «τόν ἔβαλε στό Πατριαρχικό σχολεῖο τῆς Χάλκης, ὅπου ὑπῆρχε ἕνα λύκειο πρόσθετο στή θεολογική σχολή»[4]. Τό 1961 ἀποφοίτη σε ἀριστοῦχος ἀπό τήν Θεολογική Σχολή τῆς Χάλκης καὶ ἀμέσως χειροτονήθηκε διάκο--νος, «μετονομασθεὶς εἰς Βαρθολομαῖον. Ἀπὸ τοῦ 1961 μέχρι τοῦ 1963 ἐξεπλήρωσε τάς στρατιωτικὰς αὐτοῦ ὑποχρεώσεις ὡς ἔφεδρος ἀξιωματικός»[5] στόν τουρκικό στρατό.
Στό διάστημα 1963 -1968, ὁ διάκονος Βαρθολομαῖος, κατέπληξε μέ τίς «διανοητικές καί πνευματικές του ἱκανότητες» τόν μητροπολίτη Μελίτωνα καί τόν Πατριάρχη Ἀθηναγό -ρα, καί «δέχεται ἀπό τόν τελευταῖο μιά σπουδαστική ὑποτροφία γιά νά μαθητεύσει στήν Εὐρώπη». Γράφτηκε στό Ἰνστιτοῦτο Ἀνατολικῶν Σπουδῶν τοῦ Γρηγοριανοῦ πανεπιστη- μίου τῆς Ρώμης, ἔπειτα στό Ἰνστιτοῦτο τοῦ Bossey στήν Ἐλβετία, «μιά σχολή τοῦ Παγκο σμίου Συμβουλίου τῶν Ἐκκλησιῶν»[6] καί κατόπιν στό πανεπιστήμιο τοῦ Μονάχου τῆς Γερμανίας. «Μέ ζωηρό ἐνδιαφέρον γιά τό αἴτημα ἑνοποίησης τῆς Ὀρθοδοξίας, ὀραματί -ζεται μιά συστηματοποίηση τοῦ ἀνατολικοῦ κανονικοῦ δικαίου. Ἀλλά στήν Ἑλλάδα, οἱ καλύτεροι εἰδικοί τοῦ εἶπαν: γιά τό κανονικό δίκαιο, εἶναι ἡ Ρώμη καί τό Μόναχο!»[7]. Ἀνηγορεύθη δέ διδάκτωρ στό προαναφερθέν Ἰνστιτοῦτο τῆς Ῥώμης «ὑποβαλών διατρι - βὴν μὲ θέμα "Περὶ τὴν κωδικοποίησιν τῶν ἱερῶν κανόνων καὶ τῶν κανονικῶν Διατάξεων ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ".»[8].
Στό δέ Ἰνστιτοῦτο τοῦ Bossey «πού διηύθυνε τότε ἕνας μεγάλος ἕλληνας θεολόγος, ὁ Νίκος Νησιώτης, ἀνακαλύπτει μιά ἐντελῶς ἄλλη μορφή σκέψεως: ἐμποτισμένη ἀπό τά ρεύματα τῆς σύγχρονης φιλοσοφίας, ἰδίως τόν ὑπαρξισμό καί τόν περσοναλισμό, ἰδιαίτε- ρα ἀνοιχτή στό μυστήριο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, μέσα στό ὁποῖο ἡ πραγματικότητα τῆς Ἐκκλησίας δέν γνωρίζει ὄρια.» [9].
«Μέ ὅποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θά μάθεις»! Ἔτσι λέει ὁ σοφός λαός μας. Αὐτό περίπου, λέει κι ὁ ἅγιος γέροντας Παΐσιος, τόν ὁποῖο τιμᾶ ὁ Πατριάρχης μας, ὁ ὁποῖος ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ«δέν συμφωνοῦσε νά σπουδάζουν οἱ Ὀρθόδοξοι θεολόγοι στήν Δύση[10], διότι ἔβλεπε τόν κίνδυνο νά μεταφέρουν ἀπό ἐκεῖ "πνευματικά μικρόβια" καί νά μολύνουν τήν ἀμώμητη Ὀρθόδοξη πίστη μας. "Τί θά πᾶτε νά πάρετε ἀπό ἐκεῖ; ἔλεγε. Αὐτοί δέν ἔχουν τίποτε, τά ἔχουν γκρεμίσει ὅλα". [...] Στενοχωριόταν καί ὅταν μάθαινε ὅτι κάποιοι Ὀρθό δοξοι θεολόγοι, ἀντί νά τρέφωνται ἀπό τήν "δυνατή πνευματική τροφή" τῶν Ὀρθοδόξων Πατερικῶν κειμένων καί νά πίνουν ἀπό τά κρυστάλλινα ὕδατα τῆς Πατερικῆς Θεολογίας, μελετοῦσαν τούς αἱρετικούς θεολόγους τῆς Δύσεως καί ἔπιναν ἀπό τίς θολερές πηγές τους, μέ ἀποτέλεσμα νά φθάνουν ἀκόμη καί σέ λανθασμένα συμπεράσματα γιά τούς Ἁγίους Πατέρες.»[11]
Ὁ Πατριάρχης μας, εἶναι ἐπίσης «ἰδρυτικὸν μέλος τῆς «Ἑταιρείας τοῦ Δικαίου τῶν Ἀνα -τολικῶν Ἐκκλησιῶν», τῆς ὁποίας ἐπὶ ἔτη διετέλεσεν Ἀντιπρόεδρος. Ἐπὶ 15ετίαν ὑπῆρξε μέλος καὶ ἐπὶ ὀκταετίαν Ἀντιπρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς «Πίστις καὶ Τάξις» τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν (ΠΣΕ). Ἔλαβε μέρος εἰς τάς Γενικὰς Συνελεύσεις τοῦ ΠΣΕ Δ΄ (Uppsala 1968), ΣΤ΄ (Vancouver 1983) καὶ Ζ΄ (Canberra 1991). Ὑπὸ τῆς τελευταίας ἐξελέγη μέλος τῶν Ἐπιτροπῶν Κεντρικὴς καὶ Ἐκτελεστικῆς τοῦ ΠΣΕ.»[12]
Αὐτά λοιπόν,τά «γράμματα»ἔμαθε ὁ Πατριάρχης μας. Σέ τέτοια περιβάλλοντα μεγάλωσε καί ἀνδρώθηκε. Δέν τράφηκε ἀπό τήν στερεά καί δυναμωτική τροφή τῶν Πατέρων, δέν ἤπιε ἀπό τά καθάρια ὕδατα τῆς Πίστεως, δέν ἀνέπνευσε τόν θεραπευτικό ἀέρα τῆς Ὀρθο-δοξίας. Ἀναζήτησε τό Εὐαγγέλιο τοῦ Θεανθρώπου, ἐκεῖ πού τό ἀντικατέτησαν μέ τό εὐ -αγγέλιο κατ’ ἄνθρωπον. Ἀναζήτησε τήν ζωήν κατά Θεάνθρωπον ἐκεῖ πού τήν ἀντικατέ -τησαν μέ τήν ζωήν κατ’ ἄνθρωπον, καί ἔτσι ἄντί γιά Χριστό, βρῆκε τόν ἀλάθητο Πάπα, τόν «ἀντιπρόσωπο» τοῦ Χριστοῦ στήν γῆ, διότι ὁ Θεάνθρωπος ἐξορίστηκε στόν οὐρανό! [13]
Ὁ πανάγαθος Θεός ὅμως, τόν προίκησε μέ πολυποίκιλα πνευματικά χαρίσματα, μεταξύ τῶν ὁποίων, εὐφυΐα. Τοῦ ἔδωσε καί χρόνια, χρόνια πολλά, γιά νά καλλιεργήσει κάτι πού δέν μποροῦσε νά διδαχθεῖ κατά τή νεανική του ἡλικία καί στόν χῶρο πού μεγάλωσε, σπούδασε, ἀπέκτησε πολλές φιλίες μέ ἐτεροδόξους, ἐργάστηκε μαζί τους σέ θεολογικά συνέδρια, ἀποδέχτηκε τίς θεολογικές θεωρίες τους καί γενικότερα, τράφηκε μέ αὐτό πού ρέει ἄφθονο στή Δύση: ἐγωισμό, φιλαυτία καί ἐπανάσταση κατά τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ![14]
Ὁ Θεάνθρωπος «πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν» (Τιμ. Α΄ 2, 4). Γι’ αὐτό, ἔστειλε στόν δρόμο τοῦ ἀγαπητοῦ μας Πατριάρχη ἁγίους ἀνθρώπους. Ἕνας ἐξ αὐτῶν, ὁ ἅγιος Γέροντας Παΐσιος, τόν ὁποῖο εἶχε τήν τιμή καί εὐλογία νά ἀναγράψει στό Ἁγιολόγιο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί μέ τήν εὐκαιρία νά ἀκούσει τούς ἁγιοπατερικούς του λόγους, νά μελετήσει τήν ἁγία βιοτή του.Ὁ γλυκύτατος Γέροντας, ἀντέταξε στήν «μοντέρνα ἐκκλησία» τήν «σεμνή Ὀρθόδοξο Μητέρα»[15] μας, στήν κοσμική ἀγάπη, τήν αγάπη έν Χριστῷ, στόν ἐγωϊσμό καί τήν περηφάνεια τήν ταπεί- νωση καί τήν μετάνοια. Ἀντέταξε σέ ὅλους τούς σάπιους καρπούς τῆς Δύσεως, τήν ἁγιογραφική διδασκαλία μέ ἁπλές καί ἀπέριτες κουβέντες.
Τά παραπάνω γράφησαν γιά τόν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο ἀλλά καί γιά ὅλους μας μέ ἐν Χριστῷ ἀγάπη, μέ τήν ἐλπίδα, «μέ τήν εὐχή καί τήν παράκληση νά ἀγαπήσουμε τήν Ἐκκλησία μας, νά ἐνωτιζόμαστε τούς λόγους της καί νά βαδίζουμε, ὅσο μποροῦμε, στα ἴχνη τῶν Θεοφόρων Πατέρων, πού εἶναι πάνω στά βήματα τοῦ Χριστοῦ μας»[16]

Πορφυρίτης
…………………………………………………………………………………………

[1] Clément Olivier, Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΙ ΥΜΑΣ - Συνομιλώντας μέ τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαῖο Α΄, Ἐκδ. ΑΚΡΙΤΑΣ, Ἀθήνα 1997. Ὁ Olivier-Maurice Clément (17 Νοεμ. 1921 - 15 Ἰανουαρίου 2009) ἦταν Ὀρθόδοξος θεολόγος, ὁ ὁποῑος δίδαξε στό Ὀρθόδοξο Θεολογικό Ἰνστιτοῦτο τοῦ Ἁγίου Σεργίου στό Παρίσι, Γαλλία. Προώθησε ἐνεργά τήν ἐπανένωση τῶν Χριστιανῶν (ἦταν φίλοι μέ τόν Πάπα Ἰωάννη Παῦλο ΙΙ), τό διάλογο μεταξύ χριστιανῶν καί ἀνθρώπους ἄλλων πεποιθήσεων, καί τήν ἐμπλοκή τῶν χριστιανών στοχαστῶν μέ τή σύγχρονη σκέψη καί τήν κοινωνία. https://en.wikipedia.org/wiki/Olivier_Cl%C3%A9ment. (Ὅλα τά ἔντονα γράμματα εἶναι τοῦ γράφοντος)
[2] Clément Olivier, Η ΑΛΗΘΕΙΑ..., σελ. 59
[3] Ἱερομόναχος Βησσαρίων - Ἱεροδιάκονος Λεόντιος, «Ἡ Ὀρθόδοξη Ρουμανική Ἐκκλησία ἔναντι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ», «Οἰκουμενισμός (Γένεση – Προσδοκίες – Διαψεύσεις), Ἐκδόσεις «Θεοδρομία», Θεσσαλονίκη 2008, σελ. 289
[4] Clément Olivier, Η ΑΛΗΘΕΙΑ..., σελ. 61
[5] «Η Α. Θ. ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΣ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ», https://www.ec-patr.org/athp/index.php?lang=gr
[6] Clément Olivier, Η ΑΛΗΘΕΙΑ..., σελ. 63
[7] Clément Olivier, Η ΑΛΗΘΕΙΑ..., σελ. 63
[8] «Η Α. Θ. ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΣ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ...
[9] Clément Olivier, Η ΑΛΗΘΕΙΑ..., σελ. 64
[10] Ὑπάρχουν βεβαίως, καί (ἐλάχιστες) ἐξαιρέσεις Θεολόγων πού δέν ἐπηρεάστηκαν ἀπό τήν θεολογία τῆς Ἑσπερίας, οἱ ὁποῖες ἁπλῶς ἐπιβεβαιώνουν τόν κανόνα.
[11] «Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης», Ἱερόν Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστής Ἰωάννης ὁ Θεολόγος», Βασιλικά Θεσσαλονίκης 2015, σελ. 372-373
[12] «Η Α. Θ. ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΣ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ...
[13] Βλέπε: Ἀρχιμ. Ἰουστίνου Πόποβιτς, Καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου Βελιγραδίου, «Ἄνθρωπος καί Θεάνθρωπος»,http://www.impantokratoros.gr/anthropos-theanthropos.el.aspx
[14] Βλέπε: Ἀρχιμ. Ἰουστίνου Πόποβιτς,...
[15] Βλέπε: http://www.impantokratoros.gr/geron-pai ... ne.el.aspx
[16] Μητροπολίτου Πέτρας καί Χερρονήσου Νεκταρίου, «Ὑπομνήσεις στήν ἱερουργία τοῦ λόγου», Ἔκδοση Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πέτρας & Χερρονήσου Νεάπολη Κρήτης, 2014


Κορυφή
 Προφίλ  
Thanks          Απάντηση με παράθεση  
Τελευταίες δημοσιεύσεις:  Ταξινόμηση κατά  
Δημιουργία νέου θέματος Απάντηση στο θέμα  [ 2 δημοσιεύσεις ] 

Παραπλήσια θέματα
O P U S D E I To παρακράτος του Βατικανού
Δ. Συζήτηση: Άλλες θρησκείες & αιρέσεις,σἐκτες & παραθρησκείες,
Συγγραφέας: asterias
Απαντησεις: 0
Aρχιεπίσκοπος του Βατικανού ζητάει Παγκόσμια Κυβέρνηση!
Δ. Συζήτηση: Νέα τάξη Πραγμάτων
Συγγραφέας: emman
Απαντησεις: 0
Τάγμα Ιησουϊτών: Οι "Μουτζαχεντίν" του Βατικανού
Δ. Συζήτηση: Άλλες θρησκείες & αιρέσεις,σἐκτες & παραθρησκείες,
Συγγραφέας: Φιλούμενος
Απαντησεις: 11


Μελη σε συνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες


Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε νέα θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντάτε σε θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επεξεργάζεστε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράφετε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επισυνάπτετε αρχεία σε αυτή τη Δ. Συζήτηση

Αναζήτηση για:
Μετάβαση σε:  
Powered by phpBB © 2010-2011 phpBB Group.
Violaceous by: Matt
Ευχαριστούμε την ομάδα του phpbbgr.com
All rights reserved. Copyright © 2009-2017 filoumenos.com.

Μετάφραση Jorfan και phpBB2.gr